Arakan Gerçeği: Yasaklar ve Uygulamalar

Myanmar’da yasayla tanınan 135 etnik grup var, Rohingyalar (Arakanlılar) için bu geçerli değil. Bu toprakların İslâmiyetle tanışması Hicri 1. yılda Sa’d bin Ebi Vakkas ile olduğu söylenir. Tarihçilere göre de, Abbasi Halifesi Harun Reşit zamanında bu bölgeye gelen Arap tüccarların etkileşimiyle İslâm bölgede kök salabilmiştir. İşte kaynaklara göre Arakan’daki yasaklar ve uygulamalar.

***

– Müslümanlar, İngiliz işgali sırasında ülkeye gelen mülteciler olarak görülürler, kimlikleri yoktur.
– Hoparlörlerle ezan okumak yasak. Ezan 1983 ramazan ayından beri yasak.
– Müslümanlar, askerlere ya da adli kesime pirinç, kümes hayvanları, keçi, odun ve inşaat malzemelerini ücretsiz olarak vermeye zorlanmakta.
– Müslümanların hacca gitmesi yasak, sadece birtakım kişiler hariç, onlar da hükümetin tanıdığı, yararlı gördükleri kişiler.
– Büyük bilgeler, alimler, sûfiler küçük düşürülüp, toplama kamplarında çalıştırılmakta.
– Müslümanlar, herhangi bir Müslüman gazeteden, yayından mahrumlar. Sadece resmi izin alınan yayınlar hariç, ki bu da neredeyse imkansız.
– Çalışma yerlerinde Müslümanların sakal bırakmaları, İslâmi bir kıyafetle çalışmaları yasak.
– Camiler yıkılmakta, sonra da barlara, diskoteklere ya da başka bir mekana (park, lojman gibi) dönüştürülmekte.
– Müslümanların tarlaları yakılmakta, hayvanları öldürülmekte.
– Müslümanların arazilerine, av sandallarına el konulmakta.
– Müslümanlar, Arakan sanayisinde çalışamaz.
– Müslümanların vakıf arazilerine el konulmakta.
– Müslüman mezarlıkları tuvaletlere ya da domuz, sürü ahırlarına dönüştürülmekte.
– 2008’deki Nargis Kasırgası’ndan sonra özellikle, Arakan Müslümanlarını Hristiyanlaştırma girişimi mevcut.
– Müslümanları Myanmarlılaştırma girişimleri, Budist Myanmar toplumunda Müslümanları asimile/yok etme çalışmaları mevcut.
– Müslüman şiarlarını ve kimliğini yok etme, silme girişimleri mevcut.
– Müslümanların misafir ağırlamaları yasak.
– Müslüman çocuklar, yüksek öğrenim göremezler. Yüksek öğrenim görmek için yurt dışına çıkanlar köy kayıtlarından silinir, döndüklerinde tutuklanırlar.
– Müslümanlar bir yerden başka bir yere gidemezler, yer değiştiremezler.
– Müslüman çocuklar, Myanmar bayrağı önünde saygıyla durmak zorundadırlar.
– Hükümet, Müslüman köy ya da bölgelere Budist kolonileri kurmakta.
– Müslümanların sayısını sınırlandırmak adına, kadınlar 25 yaşından, erkekler 30 yaşından önce evlenemez.
– Müslüman kadınlara birçok durumda gebeliği önleyici enjeksiyonlar verilmekte.
– Dul ya da boşanmış Müslüman bir kadın, evlenmeden önce 1 yıl beklemek zorunda.
– Müslüman kadınlar, Budistlerle evlendirilmeye zorlanmakta.
– Müslüman kadınlar, toplu tecavüzlere uğramakta.
– Müslüman genç bekar kızlar, orduda 6 ay çalışmaya zorlanmakta.
– Müslüman kadınlar aşağılanmakta, başörtülerine müdahale edilmekte.

***

Kaynak: https://www.havredesavoir.fr/les-musulmans-de-birmanie-et-lenfer-de-la-haine/ (Son görülme tarihi: 29.08.2017)
Fransızca’dan tercüme: Ali Hasar

Politik Psikoloji Günlüğü